Co Facebook pokazuje wylogowanemu: pomiar 2026

Dziesięć postów i koniec

Publiczna grupa oddaje osobie bez konta dziesięć postów. Fanpage tyle samo. Scrollowanie w dół nie doładowuje kolejnych — strona po prostu się kończy, a to, czego nie zdążyła wyrenderować, nie istnieje dla nikogo, kto nie ma konta. Trzy tygodnie wcześniej, w połowie sierpnia 2026, ta sama sonda dawała około czterech postów. Liczba jest własnością Facebooka, nie naszą, i dlatego nie obiecujemy jej w interfejsie.

Konsekwencja jest praktyczna i dotyczy każdego, kto porównuje narzędzia. Dostawca, który obiecuje „wszystkie posty z grupy”, albo loguje się na czyjeś konto, albo mówi nieprawdę. Okno czasowe, którym filtrujemy wyniki, pracuje wyłącznie na tym, co strona zdążyła pokazać — nie sięga do archiwum, bo archiwum dla wylogowanego nie ma.

Domyślny widok chowa świeże wpisy

Grupa otwiera się w porządku „popularne”, nie „najnowsze”. Na cichej grupie oba porządki się pokrywają i różnicy nie widać wcale — dlatego łatwo tu o wniosek, że parametr sortowania niczego nie zmienia. Na grupie aktywnej, sprawdzonej 2 września 2026, widok domyślny miał na górze post sprzed ośmiu dni, a brakowało w nim wpisu z tego samego dnia, który porządek chronologiczny pokazał bez problemu.

Dlatego adres grupy otwieramy z parametrem porządku chronologicznego, a nie z domyślnym. Fanpage nie ma odpowiednika tego parametru i bierzemy go takim, jaki jest. Filtr wieku posta działa dopiero na tym, co strona wyrenderowała, więc bez tej zmiany nie miałby czego zostawić.

Z adresu serwerowni nie widać nic

Sonda z 14 sierpnia 2026, na żywych proxy i bez żadnego konta: z adresu należącego do serwerowni Facebook zamyka ścianą logowania każdą ścieżkę. Również lekką wersję mbasic i zwykły fanpage, o których w poradnikach pisze się, że są otwarte dla wszystkich. Z adresu domowego ta sama strona otwiera się bez konta i pokazuje treść.

To jedyny fakt z tej listy, który przesądza o tym, czy taki produkt w ogóle może istnieć. Nie ma tu obejścia po stronie kodu: żadna zmiana nagłówków, żaden tryb przeglądarki i żadne opóźnienie między wejściami nie zmieniają tego, co Facebook robi z adresem serwerowni.

Kolejność przeszkód jest sztywna

Najpierw baner zgody na pliki cookies, potem okienko logowania, dopiero na końcu treść. Dopóki baner stoi, przechwytuje każde kliknięcie, a strona zostaje niedoładowana. Pominięcie tego kroku zaniża wszystko naraz: liczbę widocznych postów i wielkość transferu, czyli dwie rzeczy, na których opiera się każda kalkulacja kosztu.

Stąd wniosek metodyczny, który wart jest więcej niż sama liczba: pomiar Facebooka bez opisanej kolejności kroków jest pomiarem czegoś innego. Nasze pierwsze przebiegi, w których baner nie był domknięty, dawały około czterech postów — i przez chwilę wyglądało to na limit platformy, a było skutkiem naszego błędu.

Czego nie widać wcale

Lista osób, które zareagowały na post, jest niedostępna. Widać licznik, nie widać nazwisk, i żaden plan tego nie zmieni, bo granica leży po stronie Facebooka. Narzędzie, które obiecuje tę listę, jest zalogowane na czyjeś konto — i to konto ponosi ryzyko.

Liczniki komentarzy i udostępnień bywają, ale nie mają etykiet. Stoją zaraz za paskiem reakcji jako dwa przyciski z liczbami i rozróżnia je wyłącznie kolejność. Przy dwóch czytamy oba, przy jednym zostajemy przy komentarzach i zerze udostępnień. Zaniżamy świadomie, bo zmyślona liczba na tym ekranie jest gorsza od małej.

Data wpisu wideo i wpisu ze zdjęciem siedzi pod innym linkiem niż data zwykłego posta. Parser, który zna wyłącznie adres postu, oddaje taki wpis bez daty i pod przypadkowym identyfikatorem. Na jednym z dużych fanpage'ów dotyczyło to połowy wpisów, więc nie jest to przypadek brzegowy.

Ile to waży i jak długo trzyma się adres

17 sierpnia 2026, sześćdziesiąt wejść, 222,7 MB łącznie: grupa 4,22 MB, fanpage 3,65 MB. Komentarze renderują się w tym samym załadowaniu, więc szerszy zakres skanu nie kosztuje ani bajtu więcej — i to jest powód, dla którego nie ma u nas dopłat za zakres. Wcześniejsza liczba, 5,8 MB, pochodzi sprzed blokowania zasobów i nie nadaje się już do liczenia kosztu.

Sesja z przypiętym adresem trzyma jedno wyjście równo trzydzieści minut; sprawdziliśmy to tego samego dnia trzydziestoma dwiema sondami co minutę. Przy około dwudziestu jeden sekundach na wejście jedna dzierżawa obsłuży jakieś osiemdziesiąt pięć ładowań. To sufit twardszy niż jakikolwiek próg blokady i to on decyduje o tym, ile adresów potrzeba do równoległej pracy.

Czego ten pomiar nie mówi

Sześćdziesiąt wejść z jednego adresu nie wywołało blokady. To dolna granica, nie próg: nie wiemy, gdzie ten próg leży, i nie udajemy, że wiemy. Kto planuje pulę adresów pod ryzyko blokady zamiast pod równoległość, planuje ją na podstawie liczby, której nikt nie zmierzył.

Facebook zmienia się bez uprzedzenia i ta strona jest tego dowodem: liczba postów urosła z około czterech do dziesięciu w trzy tygodnie. Dlatego przy każdym pomiarze stoi data, a my sprawdzamy je ponownie, zamiast przepisywać. Pomiar bez daty jest anegdotą, nawet jeśli był prawdziwy w dniu, w którym powstał.